DIAGNOSTYKA
| Wykorzystanie metod laboratoryjnych |
| W praktyce klinicznej rzadko stosuje się metody laboratoryjne. Służą one głównie dla celów naukowych lub są używane w procesie tworzenia nowej szczepionki na dany sezon. Diagnozę stawia się głównie na podstawie objawów klinicznych. Zadanie to ułatwia np.: trwająca epidemia grypy lub bliski kontakt z osobą chorą na grypę w wywiadzie. |
| Morfologia krwi obwodowej |
| W obrazie krwi możemy zaobserwować leukopenię z limfocytozą i towarzyszącą neutrofilią. |
| Izolacja wirusa |
| Celem izolacji wirusa pobiera się wymaz lub popłuczyny z gardła. Tak pobrany materiał namnaża się w jamie owodniowej 10-11 dniowych zarodków kurzych, a następnie identyfikuje odczynem zahamowania hemaglutynacji. Proces ten trwa kilkanaście dni i jest rzadko stosowany. |
| Antygeny i przeciwciała |
| Antygeny wirusa wykrywa się za pomocą testów immunochemicznych w wymazie z gardła. Przeciwciała we krwi identyfikujemy za pomocą testu ELISA lub odczynem zahamowania aglutynacji. Diagnostyczny jest co najmniej czterokrotny wzrost miana przeciwciał w przeciągu czternastu dni. |
| Zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej |
| W nie powikłanym przebiegu RTG płuc nie wykazuje odchyleń od normy. |
